De Commissie Auteursrecht: auteursrechten een rapport
De Commissie Auteursrecht van de vaste kamer commissies voor Justitie en voor Economische Zaken waar Arda Gerkens, Pauline Smeets, Fred Teeven en Nicolien van Vroonhoven-Kok deel aan nemen, heeft het rapport “auteursrechten een rapport” geopenbaard en verveelvoudigd. Het rapport van deze commissie krijgt wat ondergetekende betreft een onvoldoende. Er is één zin in het rapport die de goedkeuring wegdragen kan en dat is: “Onder intellectuele eigendom worden de (quasi)-exclusieve rechten van rechthebbenden op een voortbrengsel van de menselijke geest verstaan.”. Vooral dat quasi is relevant.
Het rapport van de Commissie Auteursrecht 'drijft' op jurisprudentie van rechters die dwalen omtrent feiten en/of de aard en omvang van auteursrecht in het algemeen en dat van BREIN en/of diens aangeslotenen in het bijzonder. Het auteursrecht kent uitzonderingen op de hoofdregel dat makers van voortbrengselen van geest het exclusieve recht hebben op openbaring en/of verveelvoudiging daarvan. Dat recht is lang niet zo exclusief als BREIN de rechtspraak heeft doen laten geloven. Het voert wat ver om hier alle door BREIN geëntameerde rechtszaken van commentaar te voorzien. Het geheel aan door BREIN veroorzaakte rechtspraak kan het best als 'bizar' of 'hoofdpijn rechtspraak' samengevat worden.
BREIN heeft veroorzaakt dat de rechtspraak en ook de Commies Auteursrecht dwaalt omtrent het feit dat downloaden 'illegaal' is, of illegaal behoort te zijn. Zowel uploaden als downloaden is in 99,9999 % van de gevallen een legale handeling, voor iedereen. Er is in de hele Nederlandse auteurswet geen bepaling te vinden die het downloaden of het uploaden verbiedt of anderszins onrechtmatig doet laten zijn. De bepalingen die van toepassing zijn legaliseren downloaden, uploaden en het kijken van films en luisteren naar muziek ook als de werken zonder voorafgaande toestemming van de auteursrechthebbende voor het eerst zijn geopenbaard. Wat in het algemeen geldt is dat makers van auteursrechtelijk beschermde werken, werken met een minimum aan creativiteit, het recht hebben deze openbaar te maken en/of te verveelvoudigen. Andere mogen dat alleen met voorafgaande toestemming van de maker (expliciet of stilzwijgend); de wet of het gebruik.
De huidige auteurswet beschouwd uploaden en downloaden legaal voorzover het thuiskopieën betreft. Het afspelen via internet is in 99,999% van de gevallen openbaar maken in huiselijke sfeer, dus legaal. Er is geen grond om aan te nemen dat dit uitgangspunt van de Nederlandse auteurswet 1912 aangepast dient te worden. De auteurswet is technisch neutraal geformuleerd wat inhoudt dat de techniek waarmee verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt wordt niet ter zake doende is bij de vraag of er auteursrechten te ontlenen zijn. De film, muziek en software branche die door BREIN vertegenwoordigd wordt claimt van wel omdat het geld mis zou lopen door de kopieer mogelijkheden in het digitale tijdperk , maar die claim is – zoals in dit commentaar toegelicht - niet gegrond. De hierboven geschetste verveelvoudigings- en openbaar makingsrechten van consumenten zijn er altijd al geweest. Vroeger kregen artiesten alleen bij live optreden een vergoeding. Als eerste is er artikel 16 B lid 1 van de auteurswet:
"Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd, tenzij het een met elektronische middelen toegankelijke verzameling als bedoeld in artikel 10, derde lid betreft, de verveelvoudiging, welke beperkt blijft tot enkele exemplaren en uitsluitend dient tot eigen oefening, studie of gebruik van degene die de verveelvoudiging vervaardigt of tot het verveelvoudigen uitsluitend ten behoeven van zichzelf opdracht geeft." Waarbij 'zichzelf' degene is die de verveelvoudiging vervaardigt.
Het zinsdeel “of tot het verveelvoudigen uitsluitend ten behoeve van zichzelf opdracht geeft” lijkt iedereen steeds te vergeten bij het lezen. Daarin staat dat wanneer de wil (opdracht) op het maken van een kopie voor eigen gebruik (ten behoeve van zichzelf) gericht is, er sprake is van een thuiskopie. De uploader wil alleen voor zichzelf kopiëren en de downloader wil dat. Dat/of ook derden toegang kringen kunnen tot het bestand waar een vermeend auteursrechtelijk werk in vervat zit, laat de rechten op de thuiskopie onverlet. Toen internet nog niet gewoon was, lagen er ook overal thuiskopieën voor het oprapen. Dat was in de middeleeuwen niet anders, dat was ook niet anders in de tijd dat de mens nog een holbewoner was. Dat is inherent aan de waarde van het auteursrecht.
Verder is er het arrest “Wasserij de Zon”. Dat stelt: "Wanneer iemand uitsluitend ten eigen genoegen muziek ten gehore brengt, zal het feit dat er anderen zijn die deze muziek ook kunnen horen alleen dan kunnen meebrengen dat het ten gehore brengen van de muziek als openbaarmaking in de zin van de Auteurswet 1912 moet worden beschouwd, als hij er een beroeps- of bedrijfsbelang of een soortgelijk belang bij heeft dat ook anderen dan hij zelf naar de muziek kunnen luisteren." Ziet ul? BREIN fopt iedereen en daardoor is er dwalende rechtspraak en daarom is er een lelijk rapport van een commissie van de tweede kamer en daarom wordt downloaden straks strafbaar. Wanneer de commissie dan toch iets onverstandigs had willen adviseren dan had het de thuis kopieer regeling voor alle gegevensdragers moeten laten gelden, alleen dan minder dan wat nu onverschuldigd afgedragen wordt.


