Balkenende & Arthur Seyss Inquart

De laatste woorden van Arthur Seyss Inquart waren: "Ik hoop dat deze executie de laatste daad van de tragedie van de Tweede Wereldoorlog zal zijn en dat de les die uit deze wereldoorlog geleerd is, moge zijn dat vrede en begrip tussen de verschillende volkeren moet bestaan. Ik geloof in Duitsland." Woorden die kennelijk aan onze minister-president Balkenende voorbij zijn gegaan. In het vonnis wat tijdens de processen van Nuremberg in het nadeel van Seyss Inquart gewezen is staat het volgende te lezen: Als Reichskommissar für den besezten Gebiete in die Niederlände was Seyss-Inquart meedogenloos in het toepassen van terreur om alle tegenstand tegen de Duitse bezetting te onderdrukken, een beleid dat hij omschreef als het uitroeien van zijn tegenstanders. Voorts staat er: Seyss-Inquart oefende het economische bestuur over Nederland uit zonder acht te slaan op de bepalingen van de Haagsche Conventie die hij als achterhaald beschouwde.

Ook staat er te lezen: Er werd op uitgebreide schaal publiek en privé eigendom in beslag genomen dat een zweem van wettelijkheid kreeg door Seyss-Inquart’s bepalingen en geholpen met manipulaties door de Nederlandse financiële instellingen die onder zijn controle stonden. Een van Seyss-Inquart’s eerste stappen als Reichskommissar für den besezten Gebiete in die Niederlände was het invoeren van een aantal wetten die discriminerende economische maatregelen aan de Joden oplegden. Dit werd gevolgd door decreten die hen verplichten zich te laten registreren, hen te dwingen in getto’s te leven en een Davidsster te dragen; af en toe vonden arrestaties plaats en opsluiting in concentratiekampen en uiteindelijk, op voorstel van Heydrich, de massale deportatie van bijna 120.000 van de 140.000 Joden in Nederland naar Auschwitz en de ”Endlösung.”

Seyss-Inquart gaf toe geweten te hebben dat de Joden naar Auschwitz gingen maar beweert dat hij van mensen die in Auschwitz waren geweest had gehoord dat de Joden het daar redelijk goed hadden en dat hij dacht dat ze daar werden vastgehouden voor herhuisvesting na de oorlog. Gezien in het licht van het bewijsmateriaal en vanwege zijn officiële functie is er geen geloof gehecht aan deze bewering. Arthur Seyss Inquart is uiteindelijk schuldig bevonden aan het voeren van een agressieve oorlog; oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Balkenende heeft veel gemeen met Seyss Inquart. Ook Balkenende is jurist en ook hij voert een beleid wat “Endlösung” tot gevolg heeft.   Ook het beleid van Balkenende en zijn vrienden in the Coalition of the Willing in Irak en Afghanistan is meedogenloos in het toepassen van terreur om alle tegenstand tegen de Westerse bezetting te onderdrukken.

Ook Balkenende en zijn vrienden in the Coalition of the Willing oefenen feitelijk  economisch bestuur over Irak en Afghanistan uit zonder acht te slaan op de bepalingen van de Haagsche Conventie, de Conventies van Genève en het Handvest van de Verenigde Naties die zij als achterhaald en/of anderszins niet van toepassing beschouwen. De “Endlösung” waar Balkenende van verdacht worden kan is welhaast net zo imposant als die van Seyss Inquart en zijn vrienden. Hoewel Balkenende het niet vertelt heeft zijn beleid in Irak en Afghanistan er toe bijgedragen dat daar ten gevolge van de wederrechtelijke invasie 655.000 tot meer dan drie miljoen doden extra te betreuren zijn. De 655.000 doden is de ondergrens en gepubliceerd in het gerenommeerde tijdschrift the Lancet. Dit onderzoek is het beste onderzoek wat gedaan is naar het aantal doden ten gevolge van de wederrechtelijke invasie in Irak. Verder onderzoek wordt gefrustreerd door de regeringen van de landen van the Coalition of the Willing. Het laat zich raden waarom.

Het aantal van meer dan drie miljoen doden is een schatting op basis van de hoeveelheid gebruik depleted uranium. Een kleine hoeveelheid verarmd uranium is nagenoeg onschadelijk maar in de hoeveelheden in Irak gebruikt veroorzaakt verarmd uranium een dodelijke stofwolk radioactieve fall-out. Sommige deskundigen menen zelfs dat die stofwolk een ¨lifetime genocide¨ in Irak veroorzaakt heeft. Verarmd Uranium is in termen van oorlogsvoering als mantel van een bom om twee redenen handig a) de mantel van de bom is keihard en daardoor perfect om van de bom een bunker buster te maken en b) als de mantel van verarmd uranium in de explosie van de bom verbrand levert het onbedoeld lokaal een giftige stofwolk verarmd uranium op. Heel veel van die onbedoelde stofwolken leveren op hun beurt een dodelijke radioactieve stofwolk op met een halfwaardetijd van 4,5 miljard jaar en een chemische toxiciteit gelijk aan natuurlijk uranium.
 
In 2004 publiceerde Robert Soeterik (antropoloog, gespecialiseerd in Irak, en verbonden aan Middle East Research Associates te Amsterdam) in de landenreeks van het Koninklijk Instituut voor de Tropen en NOVIB een 80 bladzijden tellende gedetailleerde beschrijving van de geschiedenis, politiek, samenleving, geografie, cultuur, natuur, milieu en mens in Irak. Daarin schetst hij niet alleen de verwoesting en chaos die de Amerikaans-Britse bezettingsmacht heeft veroorzaakt maar ook ¨de verontreiniging van de leefomgeving door munitie van de anti-Irak-coalitie waarin verarmd uranium is verwerkt¨. Volgens Soeterik komt na de inslag radioactief metaal in stofdeeltjes vrij en verontreinigt de directe omgeving.
 
Volgens Soeterik verspreiden deze deeltjes zich via de lucht in de weide omgeving. Wanneer mensen via inademing of via hun voedsel met verarmd uranium in contact komen kan dit ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken, aldus Soeterik. Door Iraakse en buitenlandse onderzoekers is inmiddels aangetoond dat het aantal gevallen van kanker en ernstige geboorte afwijkingen sinds de bombardementen met verarmd uranium sinds 1991 sterk is gestegen. De soorten aandoeningen die nu na deze bombardementen in Irak gevonden worden werden eerder alleen gezien in het gebied rond Tsjernobyl en Hiroshima. Volgens Soeterik hebben de bombardementen van de anti-Irak-coalitie ook veel water- en rioolsystemen vernietigd en waren elektriciteitscentrales (in strijd met bestaande oorlogsconventies) regelrecht doelwit.

De gevolgen van depleted uranium die Soeterik beschrijft staan bekend als de 'dosis-effect-relatie' van depleted uranium. Des te meer gebruikt, des te dodelijker het is. Deze 'dosis-effect-relatie' is een 'algemeen bekend feit' in de internationale betrekkingen. Dat blijkt onmiskenbaar uit antwoorden op SP kamervragen van staatssecretaris Van der Knaap (defensie), mede namens de minister van Buitenlandse Zaken. Op 05 oktober 2006 verklaarde hij tegen de tweede kamer: Besmetting met verarmd uranium kan gezondheidsschade aanrichten. Hierbij is echter sprake van een dosis-effect-relatie. Hiermee wordt bedoeld dat het gezondheidseffect afhankelijk is van de hoeveelheid (ingenomen of ingeademd) verarmd uranium. Ter illustratie: middels drinkwater en voedsel wordt door elk mens een bepaalde hoeveelheid natuurlijk uranium ingenomen. Het menselijk lichaam bevat derhalve altijd uranium, dat evenwel geen blijvende schade veroorzaakt. Uranium en verarmd uranium zijn in chemisch opzicht identiek, maar in radiologisch opzicht is verarmd uranium een zwakkere stralingsbron dan natuurlijk uranium. De dosis-effect-relatie met betrekking tot de radiologische effecten van verarmd uranium is algemeen bekend en geaccepteerd. Moesten Seyss Inquart en de zijnen het nog doen met concentratiekampen en Zyclon-B. Balkenende en zijn vrienden in de Internationale politiek konden volstaan met leugens over massavernietigingswapens, schending van het internationaal recht en depleted uranium om misdaden te plegen die soortgelijk zijn aan die waar Seyss Inquart de doodstraf voor kreeg.

Het verschil tussen Balkenende en Seyss Inquart is dat Arthur Seyss Inquart eerlijk was over zijn bedoelingen. Seyss Inquart verklaarde bijvoorbeeld ondubbelzinnig dat Polen zodanig bestuurd moest worden dat haar economische bronnen moesten worden uitgebuit ten gunste van Duitsland. Iets dergelijks heeft Balkenende niet gezegd over Irak of Afghanistan. Balkenende gebruikt steevast woorden als 'bevrijden' en 'wederopbouw' en 'strijd tegen terreur'. Balkenende verhult zijn ware intenties. Hij maskeert zijn terroristische inborst. Seyss-Inquart bepleitte ook de vervolging van Joden en hij werd ingelicht over het starten van de Aktion AB die de moord op vele Poolse intellectuelen inhield. Balkenende bepleit niet de vervolging van Islamieten. Hij voert gewoon een beleid waardoor zij op nietsontziende wijze geëlimineerd worden. Daarnaast is ook Balkenende ingelicht over de acties in Irak en Afghanistan die de moord op talloze burgers in hielden, maar Balkenende heeft er voor gekozen te doen alsof hij daar geen weet van heeft.

Wat nu te doen met Balkenende? Strafrechtelijk vervolgen natuurlijk. Dat kan niet anders. Zijn misdaden dragen bij tot de verhoogde terreurdreigingen in Nederland, tot de economische crisis, tot sociale onrust en maatschappelijke chaos. Net als de misdaden van Seyss Inquart en de zijnen. In Canada is een groep actief die de mishandeling van gevangenen onderzoekt. De VS zijn meermalen op de vingers getikt vanwege buitenproportioneel geweld. Volgens deze groep kunnen ‘Slachtoffers aangifte doen voor een strafzaak of een civiele procedure beginnen. Wanneer het recht op dezelfde wijze wordt toegepast als op de verslagen Duitsers na de Tweede Wereldoorlog, bestaat er een goede slagingskans.’ Het bovenstaande laat zien wat het resultaat is wanneer het recht op dezelfde wijze wordt toegepast als op de verslagen Duitsers na de Tweede Wereldoorlog, het levert levenslang op voor onze minister-president. De doodstraf kennen we niet meer.